Komunikację zapewniał zewnętrzny ganek oraz wewnętrzne schody w sieni.
O lokalizacji zamku Ulryk Werdum pisał w 1672 r.: „Wypływa tu strumyk z jeziora, przy którym u stoku góry stoi bardzo piękny zamek pomiędzy drzewami. Z zamku tego piękny widok na długą krzaczastą dolinę i jezioro”.
Opisy z 1688 i 1690 r. informują o niewielkim założeniu zamkowym zlokalizowanym na południe od Wrzelowca i południowy zachód od wsi Kluczkowice. W opisie z 1688 roku wzmiankowana jest winnica oraz wzmiankowano, że mury obwodowe zamku są częściowo zrujnowane. Uzupełnieniem systemu obronnego była także fosa wymieniona w 1690 r. Gdy Kluczkowice były własnością Tarłów i Lubomirskich, na południowy zachód od wzgórza zamkowego znajdował się obiekt wykorzystywany jako dwór myśliwski.
Po opuszczeniu zamku nowa siedziba w Kluczkowicach została zlokalizowana w pobliżu wzniesionego w połowie XVIII w. browaru nad Wrzelowianką, 1 km na północ od starego zamku. Nowy dwór został wybudowany w latach dwudziestych lub siedemdziesiątych XIX w., a następnie, pod koniec tegoż stulecia i w początkach XX wieku był kilkukrotnie przekształcany i rozbudowywany dla Kleniewskich przez Konstantego Wojciechowskiego, Stanisława Witkiewicza i Kazimierza SkórewiczaZabytki architektury i budownictwa w Polsce, t. 22: Województwo lubelskie, red. I.