Podczas wojny polsko-bolszewkiej (1920–1921) dla Polski kluczowe było zabezpieczenie tranzytu uzbrojenia przez Bułgarię oraz zakup bułgarskich produktów rolnych. W 1936 oba państwa podjęły ustalenia w sprawie zakupu przez Bułgarię samolotów i uzbrojenia oraz budowy fabryki koło Łowecza, gdzie miały być produkowane na podstawie polskiej licencji samoloty wojskowe dla bułgarskich sił powietrznych. Po wybuchu II wojny światowej, od 1939 do 1942, ruchowi oporu w Polsce pomocy udzielała tzw. „Grupa B”, którą utworzyli pracownicy bułgarskiego poselstwa w Warszawie (Krum Cokow, Dymitr Ikonomow, Trifon Puchlew, Bojan Abadżijew). W 1941, po przystąpieniu Carstwa Bułgarii do paktu trzech, zerwano relacje dyplomatyczne łączące oba pańswa.
Po II wojnie światowej Polska i Bułgaria znalazły się w bloku państw socjalistycznych. Relacje między obu państwami wynikały z ich przynależności do Układu Warszawskiego oraz Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej. W 1945 między oboma państwami ponownie nawiązano stosunki dyplomatyczne. Po 1989 oba państwa rozpoczęły proces przemian ku systemowi demokracji wolnorynkowej. Znalazły się w szeregu organizacji międzynarodowych (na czele z Unią Europejską i NATO).
Bułgaria pozostaje popularnym celem polskich turystów – w 2018 było to ok. 475 tys. osób. Polskę z kolei odwiedziło 73,8 tys.