thumb|Widok poglądowy Gibraltaru patrząc na południe w 1939 roku Historia Gibraltaru podczas II wojny światowej związana była z pełnieniem przez Gibraltar roli istotnej brytyjskiej bazy wojskowej, kontrolującej dostęp na Morze Śródziemne od zachodu oraz stanowiącej punkt tranzytowy dla sił alianckich.
Gibraltar u progu wojny Gibraltar był istotną brytyjską bazą wojskową, zwłaszcza od otwarcia Kanału Sueskiego w 1869 roku, umożliwiającego strategiczny transport morski przez Morze Śródziemne, na które Gibraltar kontrolował wejście od zachodu. Stał się on jedną z głównych baz marynarki brytyjskiej Royal Navy, największej w tym czasie na świecie, a w latach 1895-1905 zbudowano tam stocznię Admiralicji i port wojenny. Baterie nadbrzeżne Gibraltaru obejmowały 8 armat kalibru 234 mm Mk X, 2 haubice kalibru 234 mm, 8 armat kalibru 152 mm Mk VII, 5 armat kalibru 102 mm i armaty przeciwdesantowe kalibru 57 mm (6-funtowe). Ponadto baza była chroniona przez działa przeciwlotnicze, których liczba w czasie II wojny światowej sięgnęła 28 kalibru 94 mm, 4 kalibru 76 mm i 37 kalibru 40 mm Boforsa.