Po zakończeniu służby urzędniczej Seeling poświęcił się działalności społecznej i samorządowej. W 1867, podczas pierwszych autonomicznych wyborów samorządowych, uzyskał mandat radnego Podgórza. W wyborach w 1871 otrzymał reelekcję, a 8 lutego 1871 został wybrany przez radę miasta na urząd burmistrza. Podczas jego urzędowania rozpoczął się okres intensywnego rozwoju miasta, który trwał, aż do połączenia z Krakowem w 1915. 2 lipca 1874 został wybrany na drugą kadencję. W lutym 1875, z uwagi na wiek i stan zdrowia, złożył rezygnację z urzędu, zachowując miejsce w radzie miasta. W uznaniu zasług dla miasta i długoletniej pracy w magistracie 23 lutego 1875 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Podgórza. W 1880 ufundował stypendium w wysokości 28 zł i 35 ct, przeznaczone dla absolwenta szkoły głównej w Podgórzu na czas studiów. Opuścił radę miasta w 1884, otrzymując w podzięce parcelę pod grób rodzinny na Starym Cmentarzu Podgórskim.

Ostatnie lata życia spędził pod opieką niezamężnej córki Karoliny. Zmarł 23 maja 1888 w Podgórzu. Został pochowany na Starym Cmentarzu Podgórskim.