Podczas II wojny światowej W 1939 rozpoczęła karierę naukową jako młodszy asystent u prof. Witolda Minkiewicza w Katedrze Architektury Monumentalnej na Wydziale Architektury Lwowskiej. Prawdopodobnie wtedy też poznała swojego przyszłego męża – Józefa Różyskiego.
Jej kariera naukowa została przerwana 1941 roku z powodu wkroczenia do Lwowa wojsk hitlerowskich.
W czasie wojny zainicjowała we Lwowie Warsztaty Artystyczne, podczas których projektowano i wytwarzano przedmioty z zakresu przemysłu i galanterii artystycznej. Zajmowała się przede wszystkim modą i galanterią damską.
Po wojnie 26 listopada 1945 w kościele parafialnym w Zakopanem wzięła ślub z Józefem RóżyskimWykaz z księgi ślubów, Archiwum Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, teczka akt osobowych nr 595.
W latach 1945–1947 była zatrudniona jako nauczycielka w Państwowej Szkole Przemysłu Drzewnego. Oprócz tego wciąż fascynowała się modą i galanterią damską, a wraz z mężem tworzyła przedmioty codziennego użytku, m.in.