Klasztor karmelitanek bosych w Poznaniu – dom i wspólnota zakonu karmelitanek bosych znajdujące się w Poznaniu przy ul. Święty Wojciech 19/20. Posiada wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Istnieje od 1945 roku jako czwarta fundacja tego zakonu w historii Poznania.
Historia W 1618 roku do Poznania przybyli pierwsi karmelici bosi. Rozpoczęli oni budowę klasztoru i kościoła na Wzgórzu Świętego Wojciecha. W 1624 roku podjęto działania mające na celu ufundowanie klasztoru sióstr karmelitanek bosych. Ze środków ofiarowanych przez Katarzynę z Leszczyńskich Czarnkowską, wojewodzinę łęczycką, dokonano zakupów kilka domów naprzeciw klasztoru. Pomimo przedsięwziętych działań do fundacji nie doszło.
Kolejne starania podjęła królowa Ludwika Maria Gonzaga i jej mąż, król Jan Kazimierz. W 1665 roku z karmelu lubelskiego przybyły cztery siostry. Jako tymczasową siedzibę wyznaczono jedną z kamienic przy poznańskim rynku. W 1672 roku rozpoczęto budowę kościoła przy ul. Psiej (zwanej później ul. Panieńską, obecnie ul. Szkolna). Obok świątyni wybudowano klasztor, do którego karmelitanki przeniosły się w roku 1678. Początek XVIII wieku nie był pomyślny na zakonu. Zabudowania klasztorne ucierpiały na skutek oblężenia miasta w 1704 roku. W kolejnych latach Poznań nawiedzała epidemia, która dotknęła również mieszkanki klasztoru.