Do obrony świeżo ukończonego pasa startowego lądowiska, które marines nazwali Henderson Field, dowodzący 1 Dywizją Marines na Guadalcanalu gen. Alexander Vandegrift, dysponował pięcioma batalionami piechoty morskiej. Te pięć batalionów, żeby móc stawić czoła wszelkim siłom, które Japończycy mogli rzucić do walki, musiało rozszerzyć swoje linie obronne znacznie poza samo lotnisko. Liczące w sumie nie więcej niż 10 000 żołnierzy siły amerykańskie, nie były jednak w stanie bronić dużego obszaru, toteż Vandegrift utworzył owalną linię obronną wokół lotniska. thumb|Płk Kiyanao Ichiki Największego zagrożenia Vandegrift spodziewał się od południa, toteż rozmieścił tam cztery bataliony, z 5. pułkiem (5th Marines) broniącym zachodniej części oraz dwoma batalionami 1. pułku (1st Marines) broniącymi wschodniej flanki. Trzeci batalion 1st Marines wraz z kompanią czołgów były zaś utrzymywane w odwodzie. Na całej południowej stronie linii obronnej były rozstawione posterunki, ze stanowiskami artylerii i jednostkami wsparcia. Dwa bataliony haubic 75 mm oraz batalion haubic 105 mm rozmieszczone były na południe od lotniska. Od strony wschodniej, oddalona o około 2,5 kilometra od Henderson Field amerykańska linia obronna, oparta była na lagunie pływowej nazywanej przez miejscowych Alligator CreekMark Stille: Guadalcanal, s. 47.