Dodatkowy problem wynika z opisu w 1896 Lepilemur grandidieri z tego samego regionu. Może on w rzeczywistości stanowić synonim jednego z później opisanych z tej samej okolicy lepilemurów.
Nie wyróżnia się podgatunków.
W 2017 Lei et al. opublikowali analizę filogenetyczną, w której zbadano mtDNA 26 gatunków lepilemurów, potwierdzając monofiletyzm 25 linii i wykrywając klad Lepilemur mittermeieri + Lepilemur dorsalis. W efekcie uzyskano następujące drzewo (uproszczono):
W 2021 Roos et al. opublikowali wyniki badań, w których zsekwencjonowali mtDNA holotypów L. dorsalis i L. grandidieri. Otrzymali w rezultacie identyczne genomy mitochondrialne. W efekcie autorzy zsynonimizowali oba gatunki, zachowując mającą pierwszeństwo nazwę L. dorsalis. L. grandidieri uznali za jego młodszy synonim, podobnie jak L. mittermeieri. Otrzymane w wyniku badań drzewo ogólnie przypomina jednak wcześniejsze z badań Lei et al. z 2017. Wyniki Roos et al. z 2021 uznane zostały przez IUCN, która zsynonimizowała gatunki.
Etymologia Lepilemur: ‘czarujący, elegancki’, od lepos, leporis ‘czar, urok’;