Kotlina Siewierza (341.27) – region geograficzny o krajobrazie dolinno-ostańcowym położony między Siewierzem a Olkuszem, część Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej (będącej członem Wyżyny Śląsko-Krakowskiej). Lokalną osobliwością przyrody są antropogeniczne pustynie: Błędowska oraz Starczynowska. Wyodrębniony jako mezoregion z indeksem 341.27 w ramach regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku zespołu geografów pod kierownictwem Jerzego Solona.
Środowisko przyrodnicze Kotlina stanowi obniżenie śródwyżynne otoczone Garbem Tarnogórskim, Progiem Woźnickim, Wyżyną Częstochowską, Wyżyną Olkuską i Pagórami Jaworznickimi, sąsiaduje także z Obniżeniem Górnej Małej Panwi i Obniżeniem Górnej Warty. Rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód obszarem o długości ok. 40 km i szerokości 7–15 km, zajmując powierzchnię 302 km². Największymi miastami w obrębie regionu są Siewierz i Łazy. Ważniejsze cieki to Czarna Przemsza, Biała Przemsza i Mitręga.