W ramach okręgów powstały również podokręgi: nowogródzki (1922, wileński OZPN) tarnopolski (1921, lwowski PZPN) zagłębiowski (1922, krakowski OZPN) częstochowski (1921, krakowski OZPN) radomski (1922, warszawski OZPN)Piłkarski podział II Rzeczpospolitej.
1945–1950 Pierwsze rozgrywki powojenne w 1945 roku odbyły się w ośmiu okręgach: Katowice, Lublin, Łódź, Olsztyn, Poznań, Przemyśl, Rzeszów, Warszawa. Był to eliminacje do okręgowych klas A. W sezonie 1946 rozegrano już oficjalne mistrzostwa 20 okręgów, będące eliminacjami okręgowymi do Mistrzostw Polski w 1946 roku oraz służyły uszeregowaniu klubów w ligach okręgowych w sezonie 1946/47. Okręgi miały siedzibę w 14 miastach wojewódzkich oraz w Częstochowie, Opolu, Przemyślu, Radomiu, Siedlcach i Sosnowcu. Takim systemem grano do sezonu 1949/1950.
1951–1956 W 1951 roku dostosowano podział okręgów piłkarskich do nowego podziału administracyjnego - zlikwidowano okręgi Częstochowa, Przemyśl, Radom, Siedlce i Sosnowiec; utworzono nowe okręgi w Koszalinie i Zielonej Górze.