Nowsza część cmentarza ma układ tarasowy, powierzchnia lekko opada w kierunku usytuowanej na południu Doliny Gehenny. Pośrodku znajduje się klatka schodowa umożliwiająca dostanie się części wyższej na niższą oraz długa ściana z grobowcami umieszczonymi jeden nad drugim. Kwatera polska z pomnikiem usytuowana jest centralnie na skraju dolnego tarasu. Większość pochowanych osób to arabscy chrześcijanie z Jerozolimy. Szereg mogił należy do innych nacji.
Przede wszystkim w latach 1941–1948 na cmentarzu chowani byli polscy uchodźcy, zmarli w Palestynie żołnierze i członkowie ich rodzin. Polskich grobów z tego okresu jest blisko 90. O polską kwaterę zadbał ks. kan. Stefan Pietruszka. Pierwszym pochowanym Polakiem był por. Władysław Podhajecki, żołnierz Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W kwaterze znajdują się mogiły 21 żołnierzy: 19 Polaków i 2 Czechów.
W latach podziału Jerozolimy 1949–1967 na części należące do Izraela i Królestwa Jordanii cmentarz na Syjonie znajdował się w obszarze zdemilitaryzowanym, tzw. strefie niczyjej () i nie było do niego dostępu. Po wojnie sześciodniowej Izraelczycy zajęli wschodnią Jerozolimę. Cmentarz został zwrócony franciszkanom.