Dla dzieci piękny oznacza tyle co różnokolorowy, u ludów ruskich piękny to krasny czyli tyle co czerwony. U starożytnych Greków piękny (kalos) znaczy również dobry, zacny. Rzymianie, którzy w sztuce nie byli tak biegli, zapożyczyli od Greków wyraz pulcher, w którym brzmi polos (wszech) i heros (bohater). W niemieckim Schöne pobrzmiewa słońce (Sonne), już (schon) i wreszcie schonen (szanować).
Polskie piękno niesie w sobie pieśń i jęk i rozwija się w kierunku tryumfu nad boleścią. Słowacki mówi w Anhellim o pięknej i dumnej powadze umarłych zesłańców, a w innym miejscu o ciele kobiety, które pięknieje od łez i smutku i niebieskich nadziei. Polacy mają jeszcze słowo ładny odwołujące się do ładu. Kto zatryumfował nad boleścią odzyskał ład. Istnieje też słowo śliczny oznaczające rzecz z licznych pierwszą.
Przypisy . . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Pisma literackie i artystyczne Cypriana Kamila Norwida