montanus) oraz wróbla apenińskiego (P. italiae).
Nie wiadomo, co dokładnie jest przyczyną zmniejszania liczebności; najprawdopodobniej wchodzi w grę splot kilku czynników, wśród których wymienia się: spadek liczebności owadów, stanowiących pokarm dla piskląt, wskutek upowszechnienia się pestycydów; w Leicester odnotowano pisklęta umierające z głodu w kompletnych lęgach; spadek ilości łatwo dostępnego dla ptaków owsa w wyniku rewolucji motoryzacyjnej i zniknięcia z ulic pojazdów zaprzęgowych, z reguły zaopatrzonych w karmę dla konia; spadek ilości łatwo dostępnego dla wróbli ziarna ze względu na polepszenie warunków jego przechowywania i utrudnienie dostępu wróblom; spadek ilości dostępnych do żerowania nasion wskutek częstego koszenia miejskich trawników czy skwerów; ograniczanie liczby miejsc lęgowych przez termomodernizację budynków; zanieczyszczenie dwutlenkiem azotu w miastach, powodujące zmniejszenie masy ciała u piskląt i tym samym spadek ich przeżywalności; drapieżnictwo ze strony kotów domowych i krogulców (Accipiter nisus), a w dużych miastach także krukowatych (Corvidae); wycinanie gęstych krzewów służących ptakom za miejsce odpoczynku i schronienia przed drapieżnikami;