Akt od początku traktowany był jako rozwiązanie tymczasowe, niemniej nie był konstytucją małą, regulując wszystkie najważniejsze zagadnienia konstytucyjne: ustrój państwa, kompetencje władzy, a także prawa i obowiązki obywatelskie. Ustawa zasadnicza z 1919 stanowiła, że Estonia jest demokratycznym państwem parlamentarnym, a władzę suwerena wykonywać miał stuosobowy parlament (est. Riigikogu). Szerokie kompetencje miały instytucje referendum oraz inicjatywy ludowej. Kadencja parlamentu trwać miała trzy lata. Czynne prawo wyborcze mieli obywatele, którzy ukończyli dwadzieścia lat. Riigikogu powoływać miał rząd, przy czym premier miał być jednocześnie głową państwa. Wprowadzono ponadto samorząd terytorialny (gminy, miasta i powiaty). Gwarantowano szerokie prawa obywatelskie.
Konstytucja obowiązywała przez rok, a 15 czerwca 1920 uchwalono drugą konstytucję Estonii.
Przypisy
Kategoria:Konstytucje Kategoria:Prawo w Estonii Kategoria:Polityka Estonii