W 1987 powrócił do aktywności politycznej, został członkiem zarządu głównego Partii Dobrobytu, której również przewodził Necmettin Erbakan. W latach 1989–1995 sprawował urząd burmistrza miasta Sivas. W 1995 po raz drugi dostał się do parlamentu. Jego partia została rozwiązana decyzją Trybunału Konstytucyjnego, Temel Karamollaoğlu dołączył do Partii Cnoty. Jako jej kandydat w 1999 ponownie uzyskał mandat poselski, który wykonywał do 2002.
Również kolejne z jego ugrupowań zdelegalizowano na mocy decyzji Trybunału Konstytucyjnego w 2001. Współtworzył następnie Partię Szczęścia, obejmując funkcję jej wiceprzewodniczącego. W 2016 zastąpił Mustafę Kamalaka na stanowisku przewodniczącego tej formacji; kierował nią do listopada 2024, gdy nowym liderem partii został Mahmut Arıkan. W czerwcu 2018 kandydował w wyborach prezydenckich, w pierwszej turze głosowania zajął 5. miejsce wśród 6 kandydatów z wynikiem 0,9% głosów.
Przypisy
Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Turcji Kategoria:Ludzie urodzeni w Kahramanmaraş Kategoria:Politycy Partii Cnoty Kategoria:Politycy Partii Dobrobytu Kategoria:Politycy Partii Szczęścia Kategoria:Tureccy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1941