thumb|Inkunabuły w magazynie Biblioteki Narodowej w Warszawie (1931)
Inkunabuł (z , powijaki, kołyska, w pieluszce) – umowne określenie pierwszych druków (do 1500 włącznie), a także pierwocin innych technik graficznych, np. pierwociny grafiki i kartografii. Naukę zajmującą się badaniem inkunabułów nazywa się inkunabulistyką.
Ramy czasowe thumb|Najstarszy polski druk – kalendarz Kaspera Straube na 1474, Biblioteka Jagiellońska Za początek powstawania inkunabułów przyjęto datę ukazania się pierwszego inkunabułu: Biblii 42-wierszowej, wydanej przez Johannesa Gutenberga w 1455. W wielu krajach przyjęto zasadę, że przełom XV i XVI w., ściślej mówiąc dzień 31 grudnia 1500, stanowi umowną granicę pomiędzy inkunabułami a innymi starymi drukami. Jednak nie we wszystkich krajach wybrano taką cezurę. Tam, gdzie sztuka drukarska dotarła późno, w ostatnich dziesiątkach XV w., np. w Skandynawii, rodziły się tendencje do przesunięcia daty inkunabułu na 1525 lub, jak w Czechach, na 1526. Pierwszym inkunabułem wydrukowanym cyrylicą jest Triod Cwietnaja, wydana w Polsce prawdopodobnie w 1488.