masa ciała: samce 51–54 g, samice 55–57 g.
Zasięg występowania Poszczególne podgatunki łowczyka niebiesko-czarnego występują: T. n. nigrocyaneus – od wysp Batanta i Salawati z archipelagu Wysp Raja Ampat (na północny zachód od Nowej Gwinei) na wschód przez Nową Gwineę do Zatoki Cenderawasih na północy i cieśniny Selat Muli (przy wyspie Komoran) na południu. T. n. quadricolor – od wyspy Yapen na wschód do Madang i zatoki Astrolabe. T. n. stictolaemus – w południowo-środkowej i południowo-wschodniej Nowej Gwinei od okolic rzeki Fly na wschód do zachodniej części Gór Owena Stanleya. Jego zasięg występowania, według szacunków organizacji BirdLife International, obejmuje około 1,08 mln km².
Ekologia Jego głównym habitatem są wilgotne nizinne lasy tropikalne. Gatunek ten zasiedla okolice strumieni, bagien, stawów, rzek od nizin do wzgórz do wysokości 600 m n.p.m. Występuje także w zalewowych lasach z drzewami z rodzaju Melaleuca, sporadycznie w lasach eukaliptusowych, gęstych zaroślach nad strumieniami oraz w przybrzeżnych ogrodach na wsiach. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 4,8 roku. Niewiele wiadomo o diecie tego gatunku, zaobserwowano spożywanie krabów, ryb i jaszczurek.