Stępkę pod budowę pierwszego okrętu „Holland” położono 21 kwietnia 1950 roku w stoczni Rotterdamsche Droogdok Maatschappij w Rotterdamie (RDM), pod numerem budowy 266. Otrzymał on nazwę historycznej krainy Niderlandów: Holandii, stanowiącej część nazwy dwóch prowincji kraju (Holandia Północna i Holandia Południowa). Wodowano go 11 kwietnia 1953 roku. 2 marca 1954 roku okręt wypłynął w sześciotygodniowy próbny rejs, najpierw do Szkocji w celu prób prędkości, gdzie 8 marca na mili pomiarowej koło wyspy Arran rozwinął prędkość ponad 40 węzłów. Dalej okręt odwiedził Dakar i Casablankę, między innymi dla testów zachowania się w morzu i wentylacji w ciepłym klimacie, po czym wrócił do stoczni. Okręt został następnie wcielony do służby 30 grudnia 1954 roku (według niektórych źródeł, 31 grudnia 1954 roku)Wejście do służby 30 grudnia 1954 roku według , i , natomiast spotykana jest w opracowaniach też data 31 grudnia (, i ). Otrzymał numer burtowy w systemie NATO: D808 i radiowy znak wywoławczy: PAOP.
Opis techniczny
Konstrukcja thumb|„Holland” w 1967 roku Wyporność standardowa okrętów typu Holland wynosiła 2215 długich ton (ts), a pełna 2765 ts. Długość całkowita wynosiła 113,1 m, a między pionami 109,9 m. Szerokość wynosiła w przybliżeniu 11,4 m. Zanurzenie wynosiło 3,88 m, a maksymalnie 5,1 m.