Theodor von Hahn, Theodor Freiherr von Hahn, Theodor Nikolai Karl Ludwig von Hahn, „Carl” (ur. 4 kwietnia 1880 w Hasenpoth w Kurlandii, zm. 18 lipca 1949 w Buchenwaldzie) – baron niemiecko-bałtycki, niemiecki prawnik, dyplomata i urzędnik konsularny.
Życiorys Jego rodzicami byli – baron Alexander Eugen Carl von Hahn (1843-1902) oraz Marie von Hahn (1857-1880). W 1891 jego ojciec został naturalizowany w Prusach i przeniósł się z rodziną do Berlina. Uczęszczał do humanistycznego liceum (-1898) i studiował prawo na uniwersytetach w Getyndze i Berlinie, uzyskując doktorat z prawa (-1902). Pracował jako asesor sądowy (1907-). Podróżował do Skandynawii, Rosji, Włoch, Paryża i Londynu. W 1908 wstąpił do pruskiej służby zagranicznej – m.in. mianowany wicekonsulem w Szanghaju (1910-1914), kierownikiem konsulatów w Trieście (1914-), Lwowie (1915-) i Maastricht (1916). Pełnił służbę wojskową w Pułku Strzelców Gwardii (Garde-Schützen-Regiment) w Berlinie-Lichterfelde (1916-) m.in. walcząc na froncie macedońskim (1917), zwolniony ze służby wojskowej w randze podoficera (Oberjäger) (-1918). Powrócił do MSZ które wysłało go jako konsula w Sztokholmie (1918-1919), Amsterdamie (1920-1922) oraz jako kier. konsulatu w Krakowie (1922-1925). Tamże np.