Kiedy po wielkim pożarze w 64 roku zbudowano „Złoty Dom” Nerona (Domus Aurea), budynki zajmowały powierzchnię do 300 akrów. Główna willa kompleksu miała ponad 300 pokoi.
W 200 roku p.n.e. Pałac Weiyang został zbudowany na zlecenie cesarza Han Gaozu, pod nadzorem jego premiera, Xiao He. Pałac przetrwał do czasów dynastii Tang, kiedy to został spalony przez grasujących najeźdźców w drodze do stolicy Tang, Chang’an. Był to największy kompleks pałacowy, jaki kiedykolwiek zbudowano na Ziemi, obejmujący 4,8 km². To prawie 7 razy więcej niż powierzchnia Zakazanego Miasta i 11 razy więcej niż Watykanu.
Pałac Daming był cesarskim kompleksem pałacowym dynastii Tang w Chang’an. Służył jako cesarska rezydencja cesarzy Tang przez ponad 220 lat. W 634 roku cesarz Taizong z Tang rozpoczął budowę Pałacu Daming na płaskowyżu Longshou. Nakazał budowę letniego pałacu dla swego emerytowanego ojca, cesarza Gaozu z Tang, jako akt synowskiej pobożności. Jednak cesarz Gaozu zachorował i nigdy nie był świadkiem ukończenia pałacu. W 660 roku Wu Zetian zlecił nadwornemu architektowi Yanowi Libenowi zaprojektowanie pałacu, a budowę rozpoczęto ponownie w 662 roku. W 663 roku za panowania cesarza Gaozonga z Tang budowa pałacu została zakończona.