Ekologia Jego głównym habitatem są gęste wilgotne nizinne lasy tropikalne, głównie pierwotne, ale także zdegradowane lasy krasowe. Gatunek ten występuje zazwyczaj do wysokości 600 m n.p.m., tylko na Mindanao stwierdzono górną granicę występowania na około 1000 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 3,6 roku. W skład jego diety wchodzą duże owady, w tym prostoskrzydłe (Orthoptera), cykady (Cicadidae) i chrząszcze (Coleoptera), a także larwy, pająki i dżdżownice. Pokarm pobiera głównie z górnych partii lasu, jednak widywany był również na ziemi.
Rozmnażanie Brak szczegółowych informacji na ten temat. Jedno gniazdo znaleziono w starej nadrzewnej termitierze.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk złotobrewy jest klasyfikowany jako gatunek narażony (VU, Vulnerable). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość rzadki, a jego populacja jest mocno rozdrobniona. Trend liczebności populacji uznawany jest za od umiarkowanie do silnie spadkowego z powodu zagrożeń związanych ze zmniejszaniem się habitatu (wylesianiem), jego degradacją i fragmentacją.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Filipin Kategoria:Taksony opisane przez Richarda Sharpe’a Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1877 roku