Po powstaniu warszawskim ukrywała się w Milanówku, gdzie zastał ją koniec wojny.
Po wojnie zamieszkała w Łodzi i podjęła studia w Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. W jej etiudzie filmowej pt. Rafał z lasu z 1949 roku, której była reżyserką, wystąpiła Ryszarda Hanin. Współpracowała także przy produkcji Ulicy Granicznej w reż. Aleksandra Forda. Ze studiów została usunięta na krótko przed obroną pracy dyplomowej (przyczyniły się do tego jej plany wyjazdu do Izraela). W 1950 wyjechała do Izraela, gdzie pracowała jako laborantka. Poznała wówczas swojego późniejszego męża Mordkę Milenbacha z którym wyjechała w 1956 do Brazylii. Mieszkali w São Paulo, gdzie urodziła się ich córka Anette. Jej mąż zmarł w 1998, zaś ona sama zmarła w 2001.
Wspomnienia i upamiętnienie W l947–1948 na łamach Naszego Słowa ukazały się wspomnienia Stelli Fidelseid pt. Pozostałam w gruzach... (moje przeżycia po likwidacji getta warszawskiego – kwiecień-grudzień 1943). Pamiętnik Stelli Fidelseid znajduje się w zbiorach Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emanuela Ringelbluma. 30 kwietnia 1997 został zarejestrowany wywiad ze Stellą Fidelseid w ramach USC Shoah Foundation Visual History Archive.