Wyprawa Magellana – pierwsza podróż dookoła świata (1519–1522). Wyprawa została zainicjowana przez Ferdynanda Magellana, a ukończona przez Juana Sebastiána Elcano. W wyprawie uczestniczyło pięć statków, z których tylko jeden wrócił do Hiszpanii. Celem ekspedycji było znalezienie zachodniej drogi do wysp korzennych (Moluki).
Przygotowania do wyprawy thumb|Zachodnia półkula na kopii globusa Schönera z 1520 r. W październiku 1517 roku Magellan przybył do Valladolid, by spotkać się z Karolem V. Przekonywał go do zorganizowania podróży morskiej w celu odkrycia zachodniej drogi do wysp korzennych, które jego zdaniem, miały leżeć niedaleko od Panamy. Przypuszcza się, że mógł pokazać królowi kopię globusa sporządzonego przez Johannesa Schönera w 1515 roku. Król wyasygnował pieniądze na zakup pięciu statków. Zakupiono następujące jednostki:
„Trinidad” (wyporność 110 tunów, załoga 61 osób), statek flagowy Magellana. „San Antonio” (wyporność 120 tunów, załoga 57), kapitan: Juan de Cartagena. „Concepcion” (wyporność 90 tunów, załoga 44), kapitan: Gaspar de Quesada. „Victoria” (wyporność 85 tunów, załoga 45), kapitan: Luis de Mendoza. „Santiago” (wyporność 75 tunów, załoga 31), kapitan: Juan Serrano.