na piersi widnieje tarcza, iryzująca, czarna. Na niej znajdują się srebrnoróżowe i białe kropki, a pod nią na żółtym tle czerwone smugi. Samice należące do tych populacji są podobne do samców, mają nieco jaśniejsze (matowe) barwy upierzenia. Populacje określane jako podgatunek suahelicus mają swą tarczę na piersi węższą, z licznymi różowymi oznaczeniami, bardziej żółty spód ciała, więcej czerwieni na głowie, a białe oznaczenia na grzbiecie występują w mniejszej ilości.
Głos mały|Odgłos brodala czubatego (Park Narodowy Krugera) Odgłosy tego ptaka są porównywane do dźwięków wydawanych przez owady. Charakterystyczny trel „di-di-di-” z 10–17 nutkami na sekundę, trwa 5 minut, przypomina swym brzmieniem pieśń wąsala szkarłatnego (Pogonornis bidentatus) lub miodowodów z rodzaju Indicator, tj. miodowoda łuskogardłego (I. variegatus) oraz miodowoda szarogardłego (I. minor). Pary śpiewają razem, ale tylko podczas śpiewania niektórych zwrotek tworzą duet. Jako iż duet jest niesynchroniczny, cała pieśń może obejmować kakofonię zgrzytów oraz brzęczeń, w zależności od repertuaru pary, w porównaniu do innych gatunków wąsali, których pary tworzą zgrany zespół podczas wyśpiewywania piosenki. Odgłos ostrzegawczy, tj.