Liczba uczniów wahała się od 68 do 83 osób. Wynikało to z dość wysokich kosztów utrzymania i konieczności wnoszenia innych należności. Jako szkoła ponadpodstawowa była zobowiązana do pobierania czesnego i innych opłat. Według rozporządzenia Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1932 r. o opłatach w szkołach zawodowych, ustalona opłata administracyjną wynosiła 190 złRozporządzenie Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 12 czerwca 1932 r. o opłatach w szkołach zawodowych.. Ponadto każdy uczeń zobowiązany był do wnoszenia różnych dodatkowych opłat, w tym przykładowo za egzamin wstępny 5 zł, za egzamin końcowy 10 zł, za świadectwo 5 zł. Opłata internatu wahała się w granicach 40-60 zł miesięcznieRozporządzenie Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 12 czerwca 1932 r. o opłatach w szkołach zawodowych..
Warunkiem przyjęcia do szkoły było ukończenie co najmniej 14 lat, a ponadto mieć ukończone 7 klas szkoły powszechnej. Przyszłych uczniów obowiązywał egzamin wstępny z języka polskiego, matematyki i przyrody żywej. Uczniów, aby mogli otrzymać świadectwo ukończenia szkoły obowiązywały egzaminy, zarówno śródroczne, jak i końcowe.