W 1922 wyjechał do Paryża, a stamtąd ponownie do Stanów Zjednoczonych, liczył wtedy 65 lat. Zyskał tam wielkie uznanie i przydomek „króla kantorów”. Łączył on „oświecony” styl Salomona Sulzera ze stylem „wołyńskim” Nissima Belzera. Pisał dużo o muzyce żydowskiej, zwłaszcza o wokalnej. Opublikował m.in. Die Entwicklung der Synagogalen Lithurgie bis nach die Reformation des 19. Jahrhunderts (Odessa 1902), Moderne Liturgie in unsere Synagogen in Russland (cz. 1-2, Odessa 1910) oraz pracę zbiorową Geschichte von Chasanut (Nowy Jork 1924).
Publikacje
Die Entwicklung der Synagogalen Lithurgie bis nach die Reformation des 19. Jahrhunderts (Odessa 1902) Moderne Liturgie in unsere Synagogen in Russland (cz. 1-2, Odessa 1910) Geschichte von Chasanut (Nowy Jork 1924).
Większość kompozycji Minkowskiego pozostaje w formie rękopisów i jest przechowywana w Izraelskiej Bibliotece Narodowej na kampusie Givat Ram Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Ludzie urodzeni w Białej Cerkwi