Okręty te natomiast nie otrzymały w ogóle wyrzutni torped, jako pierwsze niszczyciele we flotach państw europejskich. Ich słabszą stroną było jednak lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze bliskiego zasięgu, składające się tylko z jednej armaty kalibru 40 mm, z ograniczonym polem ostrzału. Na dwóch okrętach wykorzystano do napędu turbiny parowe wyprodukowane w Holandii jeszcze przed wojną dla dwóch niezbudowanych niszczycieli typu Gerard Callenburgh, dla dwóch pozostałych zamówiono turbiny w Niemczech. Na okrętach zastosowano też bogate wyposażenie elektroniczne własnej konstrukcji (radary i sonary).
thumb|Uroczystość wejścia do służby, 1955 rok Stępkę pod budowę czwartego i ostatniego okrętu tego typu położono 10 marca 1951 roku w stoczni w Schiedam, pod numerem stoczniowym 725. Otrzymał on nazwę „Gelderland” od prowincji Niderlandów: Geldrii. Wodowano go 19 września 1953 roku.
Opis techniczny