W 1903 wstąpił do pruskiej służby zagranicznej, gdzie pracował w Wydziale II (polityki handlowej) Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1906–1907), był słuchaczem w Akademii Nauk Społeczno-Handlowych we Frankfurcie nad Menem (1907), urzędnikiem w konsulacie w Paryżu (1907), w konsulacie w Chicago (1907–1912), szefa konsulatu w Manili (1913), p.o. kier. konsulatu w St. Louis (1913–1914), kier. Konsulatu Generalnego w Amsterdamie (1914), konsula w Panamie, gdzie jednak nie dotarł, objął p.o. kier. konsulatu w Fiume (1914–1915). Został powołany do służby wojskowej (1915–1918). Powrócił do służby w MSZ pełniąc funkcję p.o. kier. konsulatu w Szafuzie (1918) i Rostowie (1918–1919).
Otrzymał stanowisko w MSZ ds. handlu zagranicznego (1919-1920), objął kierownictwo biura paszportowego przedstawicielstwa dyplomatycznego w Paryżu (1920–1921). 21 stycznia 1921 przeszedł na czasową emeryturę. Powrócił do MSZ – był zatrudniony w ambasadzie w Waszyngtonie (1921–1922), pracował w MSZ m.in. jako komisarz ds. mieszanych sądów arbitrażowych i przedstawicielstw państwowych (1923–1924), kierował wydziałem paszportowym w poselstwie w Warszawie (1924–1930), pracował w Departamencie V (prawnym) MSZ (1930), kierował konsulatem generalnym w Reykjavíku (1930–1931) i konsulatem w Krakowie (1931–1939). Od 1938 nosił tytuł konsula generalnego.