W 1941 został członkiem Polskich Socjalistów, a od 1942 działał w ramach Formacji Bojowo-Milicyjnych Polskich Socjalistów.
Po rozbiciu OKR PPS i aresztowaniu jej działaczy przez Gestapo, Jurczak wyjechał do Głowna, gdzie na polecenie 1 Komendy Głównej Polskich Socjalistów organizował grupy dywersyjne, które przeprowadziły kilka udanych akcji na mleczarnie oraz na linie kolejowe w okolicach Sochaczewa i Skierniewic. Próbował także wejść we współpracę z jednym z dowódców Armii Krajowej – Alfredem Krausfortem ps. „Zawadzki.” Do porozumienia nie doszło ze względu na różnice polityczne, a Krausfort i Aleksander Nikonorow zadenuncjowali Jurczaka Gestapo. Został aresztowany w lutym 1943 podczas odbioru dowodu osobistego w Domaniewicach.
Po śledztwach i torturach Jurczak próbował popełnić samobójstwo połykając połamaną na kilka części łyżkę. Został przewieziony przez Gestapo do Warszawy i umieszczony w szpitalu więziennym przy ul. Daniłowiczowskiej, gdzie zmarł 21 marca 1943.
Życie prywatne Był synem Antoniego i Wiktorii Jurczaków – robotników w fabryce Izraela Poznańskiego. Został początkowo pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.