km².
Ekologia Głównym habitatem łowczyka białogrzbietego są wilgotne nizinne lasy tropikalne – pierwotne i wtórnego wzrostu oraz ich obrzeża. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 4 lata. Dieta tego gatunku składa się z dużych owadów, głównie prostoskrzydłych (Orthoptera), w tym świerszczy (Grylloidea). Zdobyczy często wypatruje siedząc na gałęziach w górnych partiach lasu.
Rozmnażanie Niewiele wiadomo o rozmnażaniu i gniazdowaniu tego gatunku. Okres lęgowy trwa od sierpnia do października. Gniazduje w nadrzewnych termitierach zlokalizowanych na wysokości około 2 m nad ziemią – oba ptaki z pary wykopują w nich tunel zakończony komorą lęgową. W lęgu 2–3 jaja.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk białogrzbiety jest klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność populacji jest szacowana na więcej niż 2,5 tys., a mniej niż 10 tys. dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy, z powodu zagrożeń związanych ze zmniejszaniem się habitatu.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1884 roku Kategoria:Fauna endemiczna Papui-Nowej Gwinei