W Kobietach algierskich artysta osiągnął swój bardziej dojrzały styl.
W sztuce XIX wieku popularne były motywy orientalne, a twórcy tacy jak Antoine-Jean Gros, Jean-Auguste-Dominique Ingres, Francesco Hayez czy John Martin malowali obrazy ukazujące egzotyczny Wschód nigdy nie odwiedziwszy żadnego ze wschodnich krajów. Motywy te były jednym ze sposobów ukazywania tematów, których nie można było przedstawić wprost. Wyobrażenia egzotycznych kobiet w haremach, spoczywających na pufach i poduszkach niewolnic czy kąpiących się odalisek były usprawiedliwieniem dla prezentowania nagości, również z podtekstem erotycznym lub pornograficznym. Obraz Delacroix nie wpisuje się w ten nurt malarstwa – jest co prawda zmysłowy, ale jednocześnie poetycki. Na obrazie nic się nie dzieje, a kobiety z haremu nie eksponują swej nagości. Malarz przedstawił fascynującą, egzotyczną scenę ukazując rozmarzone kobiety w bogatym, orientalnym wnętrzu.
Obraz jest sygnowany: Eug.Delacroix. F.1834.