Od 1932 był członkiem Łódzkiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS, a następnie wiceprzewodniczącym Łódzkiej Organizacji PPS (1934–1939).
W latach 1937–1939 był redaktorem naczelnym „Łodzianina”. W 1938 został radnym rady miejskiej w Łodzi z ramienia PPS i Klasowych Związków Zawodowych, będąc jednocześnie sekretarzem klubu. W październiku 1939 po wybuchu II wojny światowej był organizatorem nielegalnej organizacji złożonej z byłych członków i sympatyków PPS, która została przekształcona 1 maja 1941 w organizację Polscy Socjaliści. Był kierownikiem jej wydziału organizacyjnego oraz współredagował nielegalne periodyki „Walka Ludu” i „Barykady”. Został aresztowany 21 listopada 1941 przez Gestapo i osadzony w więzieniu na 10 miesięcy, następnie przez 5 tygodni przebywał w więzieniu w Radogoszczu, by później ostać wywiezionym do obozu koncentracyjnego w Mauthausen, gdzie przebywał do wyzwolenia przez armię amerykańską, 5 maja 1945. W czerwcu 1945 powrócił do Łodzi, gdzie zaangażował się ponownie w działalność PPS, zostając II sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu PPS w Łodzi i członkiem Rady Naczelnej PPS. Był członkiem Miejskiej Rady Narodowej i przewodniczącym Klubu Radnych PPS. W latach 1946–1947 był posłem Krajowej Rady Narodowej, a następnie w latach 1947–1952 Sejmu Ustawodawczego z ramienia PPS, reprezentując okręg Pabianice.