Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju występują endemicznie w Chinach. Zasięgiem obejmują Tybet, Syczuan i Junnan. Zamieszkują tereny wyżynne, na rzędnych od 1881 do 4089 m n.p.m. Bytują w miejscach ciemnych i wilgotnych, w tym w ściółce, pod kamieniami i w szczelinach skalnych.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2018 roku przez Zhao Zhe i Li Shuqianga na łamach „ZooKeys” poprzez wyodrębnienie z obfitego w gatunki rodzaju Draconarius. Nazwa Hengconarius jest połączeniem nazwy gór Hengduan z nazwą wspomnianego rodzaju. Wyniki molekularnej analizy filogenetycznej z 2023 roku wskazują, że rodzaj ten zajmuje siostrzaną pozycję względem kladu obejmującego Sinodraconarius i Nuconarius, tworząc z nim klad siostrzany względem Yunguirius.
Do rodzaju tego należy osiem opisanych gatunków: Hengconarius dedaensis Zhao & S. Q. Li, 2018 Hengconarius exilis (Zhang, Zhu & Wang, 2005) Hengconarius falcatus (Xu & Li, 2006) Hengconarius incertus (Wang, 2003) Hengconarius latusincertus (Wang, Griswold & Miller, 2010) Hengconarius longipalpus Zhao & S. Q. Li, 2018 Hengconarius longpuensis Zhao & S. Q. Li, 2018 Hengconarius pseudobrunneus (Wang, 2003)
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2018 roku