Położenie Humel znajduje się u podnóży Gór Złotych. Leży na północnym zboczu Góry Krzyżowej. Jest to najwyżej położone zamieszkane miejsce w Złotym Stoku.
Historia Hummel był łąką między miastem a kaplicą św. Anny. W 1900 roku Złoty Stok uzyskał połączenie kolejowe z Kamieńcem Ząbkowickim. Skutkiem tego był przypływ turystów chcących zwiedzić miasto. Z czasem zaczęli przybywać zamożni goście, dla których brakowało zakwaterowania. Wtedy zaczęto planować przekształcenie miasta będącego u schyłku wydobywania złota i arsenu na kurort turystyczny. Dobrym miejscem do takiego zagospodarowania nadawało się wtedy niezamieszkane wzgórze Hummel. Przecinała je ścieżka z aleją drzew do kaplicy św. Anny. W północnej części wzgórza znajdował się stary cmentarz ewangelicki podległy kościołowi. Za początek istnienia uznaje się rok 1904. Wtedy postawiono na nim pierwszą willę nazwaną Charlotte. 10 lat później Hummel stał się pełnoprawną dzielnicą z wieloma willami zamieszkiwanymi przez turystów w okresie zimowym, jak i letnim. Dwie wille zaprojektował Ludwig Schneider, znany śląski architekt. Większość budynków posiadała balkony widokowe. Wszystkie domy otaczały duże ogrody. Spora odległość od dróg i otoczenie lasów gwarantowało ciszę i spokój. Wybuch I wojny światowej zahamował rozwój tego miejsca.