Jerzy Szczęśniak (ur. 16 lipca 1941 w SowieckuKorekta wprowadzona przez Jerzego Szczęśniaka) – polski wokalista, gitarzysta, kompozytor, nauczyciel gry na gitarze i kontrabasie, przedsiębiorca. Prekursor warszawskiego big beatu, rhythm and bluesa i soulu. Nieoficjalnie nazywany Ojcem warszawskiego rock and rolla.
Życiorys Absolwent Politechniki Warszawskiej. Muzyk-samouk. Podstaw gry na gitarze uczył się z podręcznika pt. ABC Gitary, autorstwa Józefa Powroźniaka. W warszawskim, młodzieżowym środowisku muzycznym pojawił się ok. roku 1962, w momencie, gdy zaczął uczęszczać do klubu „Sezam” na Mokotowie. Wokalista i gitarzysta (początkowo była to gitara, którą sam przerabiał, a następnie czechosłowacka Jolana), a także nauczyciel gry na gitarze i kontrabasie m.in. swoich kolegów z którymi stawiał pierwsze kroki w zespole Relaks, a byli to: Marek Zarzycki, z którym założył później zespół Kawalerowie oraz Tomasz Jaśkiewicz, i Paweł Brodowski – dwaj ostatni muzycy weszli później w skład Chochołów, a następnie grupy towarzyszącej Czesławowi Niemenowi pod nazwą Akwarele. Za zarobione w ten sposób pieniądze, nabył magnetofon Melodia na którym dokonywał nagrań demo swoich autorskich utworów, jako tzw. one man band, akompaniując sobie głównie na gitarze akustycznej – m.in. Hej panie (nagranie zachowało się w domowym archiwum muzyka).