Hieronim Adam Lubomirski (ur. 1844, zm. 1905) – polski książę
Życiorys Syn Adama (Hieronima Karola) Lubomirskiego (1812–1873) i matki Karoliny Eweliny Ponińskiej (1822–1890Wilhelm Gaj-Piotrowski. s.32).
Po śmierci ojca odziedziczył dobra rozwadowskie w Charzewicach, stając się ich pierwszym oficjalnym ordynatem. Powiększał i rozwijał posiadany majątek. Wybudował w Rzeczycy Długiej m.in. nowoczesny tartak parowy celem bardziej ekonomicznego wykorzystania ogromnych zasobów leśnych, młyn, cegielnię mieszczącą się na terenie Musikowa, dworską kuźnię oraz okazałą karczmę „wjezdną". Przebudował i odnowił pałac w Charzewicach. W 1868 kupił majątek w Bakończycach i z żoną już częściej zamieszkiwali w bakończyckim dworze, niż w Charzewicach, wybrawszy Bakończyce na swoją letnią rezydencję. Tu też urodził się w 1882 ich syn Jerzy. W folwarku nie było jednak odpowiednich warunków mieszkalnych, podjął więc decyzję o wybudowaniu pałacu. Pałac został wybudowany w latach 1885–1887, wg projektu architekta krakowskiego Maksymiliana Nitscha. W czasie budowy pałacu Lubomirscy zamieszkiwali w Rożubowicach, należących wówczas do jego matki. Rezydencję otaczał założony siedmiohektarowy park ze stawem, a nieopodal zamku funkcjonował folwark znany w Polsce z hodowli koni oraz browar.