Łowczyk białoszyi, łowiec białoszyi (Todiramphus farquhari) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Jest endemitem czterech wysp w północnej części archipelagu Nowych Hebrydów, administracyjnie należącego do Vanuatu. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia.
Systematyka Pierwszego naukowego opisu gatunku dokonał brytyjski przyrodnik Richard Bowdler Sharpe, nadając mu nazwę Halcyon farquhari. Opis ukazał się w 1899 roku w czasopiśmie „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Autor jako miejsce typowe autor wskazał wyspy Malikolo i Espiritu Santo w archipelagu Nowych Hebrydów. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus. Nie wyróżnia się podgatunków. Zwyczajowo łowczyk białoszyi razem z następującymi gatunkami: łowczyk lazurowy, łowczyk białogrzbiety, łowczyk leśny, łowczyk różoworzytny i łowczyk molucki tworzy grupę gatunków.
Etymologia Todiramphus: rodzaj Todus Brisson, 1760 (płaskodziobek);