km².
Ekologia Głównym habitatem łowczyka białoszyjego są pierwotne nizinne lasy tropikalne. Występuje także w ogrodach, na polach uprawnych i plantacjach kokosów. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 3,35 roku. Dieta tego gatunku składa się z owadów, w tym prostoskrzydłych (Orthoptera), chrząszczy, mrówek, ciem, ale stwierdzono też spożywanie pająków i jaszczurek. Zdobyczy wypatruje zwykle siedząc na gałęziach wysoko w koronach drzew, czasami żeruje bezpośrednio na ziemi, przeszukując ściółkę w poszukiwaniu owadów.
Rozmnażanie Brak szczegółowych informacji o rozmnażaniu. Na wyspie Espiritu Santo stwierdzono lęg w grudniu. Gniazda zakłada w nadrzewnych termitierach, dziuplach w palmach lub w paproci drzewiastej. W lęgu 3 jaja.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk białoszyi jest klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność populacji jest oszacowana na nie mniej niż 14 tys. i nie więcej niż 94 tys. dorosłych osobników;