Jan Cholewicz (ur. 23 marca 1845 w Bydgoszczy, zm. 20 marca 1922 w Grudziądzu) – powstaniec styczniowy, działacz społeczny, zasłużony mieszkaniec Grudziądza.
Życiorys Jan Cholewicz urodził się 23 marca 1845 r. w Bydgoszczy, zmarł 20 marca 1922 r. w Grudziądzu. Jako 18-latek przystąpił do szeregów powstańczych. Walczył w oddziale Stankiewicza w okolicach Łęczycy i Krośniewic. Po upadku powstania przeprowadził swojego komendanta przez granicę pruską, czym ułatwił mu ucieczkę przed wojskami carskimi. Za udział w powstaniu został zesłany na Syberię, skąd po kilku latach udało mu się uciec. Zamieszkał w Toruniu, gdzie przez 20 lat pracował jako szewc. Nie zapomniawszy o uratowaniu życia przed zsyłką na Sybir, komendant Stankiewicz odwiedził go w 1873 r. w Toruniu. mały|Jan Cholewicz (ze sztandarem) w Towarzystwie Przemysłowym Pod koniec XIX wieku Jan Cholewicz osiedlił się w Grudziądzu, gdzie pracował w fabryce obuwia Heinricha Pennera. Został członkiem Towarzystwa Przemysłowego, które w czasie zaboru pruskiego pielęgnowało idee patriotyczne. Był ogólnie znaną i szanowaną w mieście osobą. W czasach, kiedy Pomorze pozostawało w zaborze pruskim brał czynny udział we wszystkich wydarzeniach politycznych, będąc potężnym filarem zachowania polskości tych ziem, a w szczególności Grudziądza.