W 1984 roku rolą Dulcamary w Napoju miłosnym na deskach Covent Garden Theatre pożegnał się ze sceną.
Do jego popisowych ról należały Figaro w Weselu Figara, Leporello w Don Giovannim, Papageno w Czarodziejskim flecie, Beckmesser w Śpiewakach norymberskich, Wozzeck w Wozzecku.
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1959). W 1969 roku otrzymał tytuł szlachecki. W 1984 roku ukazała się jego autobiografia Sir Geraint Evans: A Knight at the Opera, napisana we współpracy z Noëlem Goodwinem.
Przypisy
Kategoria:Walijscy wokaliści Kategoria:Brytyjscy śpiewacy operowi Kategoria:Brytyjskie barytony Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego