Trzy wagony mają służyć jako pociąg operacyjny. Żaden wagon z serii T8 nie został zachowany.
Specyfikacja Wszystkie wersje mają identyczne nadwozia, które mają długości, szerokości i wysokości. Każdy wagon wyposażony był w dwa wózki, każdy po dwie osie, których rozstaw wynosił , odległość wózka wynosiła , a średnica koła wynosiła . Każdy z wagonów wyposażony był w cztery silniki o mocy firmy NEBB, dające maksymalną prędkość . Każdy z wagonów ważył 27,740 t. Sprzęt elektryczny dostarczyła firma AEG. lewo|mały|Jednostka T1300 w pobliżu stacji metra Valler (2006) Prędkość pociągu była kontrolowana przez system ATP. Kody prędkości były przesyłane z punktów ATP w infrastrukturze za pomocą 75 hercowych impulsów w torach. Pociągi odbierały sygnały przez anteny. Kody prędkości to , , i . Dozwolone prędkości były prezentowane maszyniście na wyświetlaczach w kabinie maszynisty. Dodatkowo system automatycznie zmniejszał prędkość w przypadku przekroczenia limitu. Maszynista mógł ustawić pociąg w trybie automatycznym, w którym pociąg samoczynnie dostosowywał własną prędkość do ograniczenia prędkości. Pomimo systemu, maszynista był zawsze odpowiedzialny za ruszanie i zatrzymywanie pociągu na stacjach.