W listopadzie 1918 wstąpił w stopniu podporucznika do Wojska Polskiego. W okresie od grudnia 1918 do grudnia 1919 był pilotem, oficerem technicznym i zastępcą dowódcy 2 Eskadry Wywiadowczej, współformowanej przez niego w Lublinie. Podczas ofensywy wołyńskiej pełnił okresowo funkcję dowódcy eskadry. Następnie został przeniesiony na stanowisko magazyniera Centralnej Składnicy Lotniczej 2. Pułku Lotniczego. W czerwcu 1920 mianowano go porucznikiem, a we wrześniu 1920 został zastępcą zarządcy Centralnej Składnicy Lotniczej. W październiku 1921 przeniesiony do rezerwy ze względu na brak wykształcenia lotniczego. Po zwolnieniu ze służby zaangażował się ponownie działalność związaną z modelarstwem lotniczym i popularyzacją lotnictwa. Został nauczycielem l przedmiotów lotniczych w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych dla nauczycieli oraz z M. Bogusławskim stworzył w Warszawie wytwórnię modeli latających (ul. Mazowiecka 3). W 1924 wystawiał swoje modele na Wystawie Modeli Lotniczych i Aerofoto w Warszawie. W 1928 Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej wydał mu dyplom pilota samolotowego nr 126.
Podczas II wojny światowej przebywał w Bukareszcie, gdzie otworzył pierwszy w Rumunii sklep dla modelarzy lotniczych, w którym sprzedawał modele oraz uczył je budować.