W pracy nad Słownikiem pomagali mu zesłańcy ożenieni z Jakutkami oraz niewidomy Jakut imieniem Očokun. Korzystał również z doświadczeń Ottona von Böhtlingka, niemieckiego językoznawcy, autora Über die Sprache der Jakuten, który opracował alfabet języka jakuckiego opierając się na cyrylicy. Jego zasady (z niewielkimi zmianami) przyjął przy tworzeniu swojego słownika Piekarski.
Słownik został wydany w latach 1907–1930. Piekarski w 1926 roku ukończył prace nad jego ostatnią częścią. Przed śmiercią zebrał jeszcze materiały do dodatkowego tomu, ale nie zostały one nigdy wydane i są przechowane w jednym z instytutów w Petersburgu.
Wydania Prace nad słownikiem trwały kilkanaście lat. Pierwsza część ukazała się w 1907 roku. Do 1917 roku wydano kolejne 4 części. Wybuch rewolucji październikowej przerwał wydawanie na 6 lat. Dzięki rosyjskiemu orientaliście wydawnictwo wznowiono w 1923 roku. Ostatnia, trzynasta część ukazała się w 1930 roku.
Drugie wydanie ukazało się w 1958 roku, z okazji 100. rocznicy urodzin Piekarskiego, a trzecie (z dodatkowymi materiałami biograficznymi) – w 2008 roku podczas obchodów 150. rocznicy urodzin Piekarskiego.