Émile Krieps (ur. 4 stycznia 1920 w Differdange, zm. 30 września 1998 w Luksemburgu) – luksemburski polityk, nauczyciel i wojskowy, działacz ruchu oporu, deputowany oraz minister.

Życiorys Kształcił się w szkole nauczycielskiej, po czym pracował jako nauczyciel w miejscowości Derenbach. W 1941 został zatrzymany pod zarzutem działalności w Lëtzeburger Patriote Liga, organizacji luksemburskiego ruchu oporu. Przez sześć miesięcy był więziony w niemieckim obozie koncentracyjnym Hinzert. Po zwolnieniu działał w grupie oporu Pi-Men. Następnie przez Francję, Hiszpanię i Portugalię przedostał się w 1943 do Wielkiej Brytanii. Za zgodą rządu na uchodźstwie dołączył do armii belgijskiej. Awansowany na porucznika, po wyzwoleniu został żołnierzem luksemburskich sił zbrojnych.

W trakcie powojennego procesu Norberta Gomanda, któremu zarzucono zniesławienie rządu na uchodźstwie, Émile Krieps zeznawał na korzyść oskarżonego. W sierpniu 1946 znalazł się w gronie czterech dawnych działaczy ruchu oporu, którzy zostali zatrzymani pod zarzutem planowania antyrządowego puczu. Oskarżenia nie zostały w żadnej mierze potwierdzone, a sprawę zamknięto w październiku tegoż roku wobec braku dowodów. Émile Krieps kontynuował pracę w wojsku, był m.in. dowódcą służb technicznych. Służbę zakończył w 1967 w stopniu podpułkownika.