Pod względem widokowym wzgórze jest doceniane między innymi dlatego, że jako punkt widokowy, jako jedno z niewielu w paśmie całych Wzgórz Trzebnickich, daje sposobność podziwiania panoramy zarówno w kierunku południowym na dolinę Odry i dalej Sudety, jak i w kierunku północnym na dolinę Baryczy. Ponadto na południowym stoku, nieco poniżej wierzchołka, wskazywany jest na skraju lasu drugi punkt widokowy w kierunku południowym.

Zagospodarowanie całego masywu to mieszanka lasów, przy czym dominują lasy mieszane, i użytków rolnych. W rejonie samego wierzchołka znajduje się niewielki obszar zadrzewiony i użytki rolne, oraz przebiega droga, którą wytyczony jest wspominany wyżej szlak turystyczny. Przez masyw przebiegają napowietrzne linie elektroenergetyczne, oraz linia gazowa wysokiego ciśnienia z wyznaczoną strefą ochronną. W obrębie wierzchołka utworzono strefę ścisłej ochrony archeologicznej (strefa „W”) ze stanowiskiem archeologicznym do .