Na tym stanowisku wziął udział w walkach o wyzwolenie lewobrzeżnej Ukrainy i Mołdawii.
W kwietniu 1944 roku został dowódcą 5 Gwardyjskiego Korpusu Kawalerii i na jego czele wziął udział w operacji jasko-kiszyniowskiej, debreczyńskiej i budapeszteńskiej. W operacji debreczyńskiej dodatkowo pełnił obowiązki dowódcy grupy konno-zmechanizowanej 2 Frontu Ukraińskiego. Następnie na czele korpusu wziął udział w operacji wiedeńskiej.
Po zakończeniu wojny nadal dowodził korpusem do czasu jego rozformowania w 1946 roku. Następnie w marcu 1946 roku został słuchaczem wyższego kursu dowódczego w Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa.
W listopadzie 1946 roku został przeniesiony do rezerwy ze względu na stan zdrowia. Po przeniesieniu do rezerwy mieszkał w Rostowie nad Donem, gdzie brał udział w działaniach społecznych, m.in. był członkiem rady miejskiej.
Awanse generał major (Генерал-майор) (27.08.1942 rozkaz nr 1439) generał lejtnant (Генерал-лейтенант) (13.09.1944 rozkaz nr 1241)