Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kętach – świątynia będąca częścią klasztoru Franciszkanów.
Poświęcenie kamienia węgielnego pod świątynię miało miejsce 25 października 1705 r. Dokonał go kanonik kolegiacki krakowski, ksiądz Marcin Węgrzynowicz. Świątynia została konsekrowana 4 października 1714 roku przez scholastyka krakowskiego Andrzeja Łubieńskiego. Fundatorami kościoła byli Andrzej z Żydowa Żydowski i Jan Zdanowski. Celem budowy świątyni było ograniczenie wpływu protestantyzmu, szerzącego się na tych terenach.
Kościół jest przykładem architektury baroku, zwanego barokiem reformackim. Styl ten charakteryzuje się jednonawowymi świątyniami na planie prostokąta, z wydłużonym prezbiterium, oraz zabudowaniami klasztornymi na planie czworokąta z wirydarzem i studnią na ośrodku. W związku z tym, założenie klasztorne w Kętach, podobne jest do reformackich klasztorów w Bieczu, Wieliczce lub Jarosławiu. Do franciszkańskiej tradycji odwołuje się także masywny krzyż w głównym ołtarzu świątyni, wykonanym w stylu dojrzałego baroku przez ojca Modesta Gronalewicza w latach 1710–1714. W dolnej części, z lewej i prawej strony głównego ołtarza, usytuowane są bramki z postaciami świętych Apostołów Piotra i Pawła, prowadzące do chóru zakonnego.