Ostrom skupia się na ‘Common-Pool Resources’ (CPR) [dobra wspólnej puli] i wskazuje, że Hardin upraszcza społeczne interakcje między użytkownikami a ich wspólnym zasobem. Poprzez swoje badania Ostrom ilustruje tę kompleksową rzeczywistość. Zidentyfikowała 8 zasad, które prowadzą użytkowników na ich drodze do samoorganizacji i stworzenia umowy w zakresie współpracy i podtrzymywania możliwości dobra wspólnej puli, aby czerpać z nich długoterminowe korzyści. Dlatego kontynuując metaforę pasterzy są oni stale zachęcani do obserwowania innych pasterzy i zgłaszania społeczności wszelkich destrukcyjnych zachowań w celu ich rozwiązania. Kontrakt ten metodą prób i błędów jest stale reformowany, aby zaspokoić potrzeby społeczności.
Zasady projektowania ilustrowane przez długoletnie instytucje dobra wspólnej puli: Jasno zdefiniowane granice dobra wspólnego Zasady regulujące korzystanie do lokalnych warunków Możliwie demokratyczne procesy ustanawiania zasad Monitorowanie albo kontrola dotrzymywania zasad Stopniowe sankcje w razie złamania zasad Mechanizmy do rozwiązywania konfliktów Akceptacja instytucji wspólnego zarządzania przez instytucje zewnętrzne, na przykład rząd.
Dla dobra wspólnej puli, które są częścią większych systemów: Istnienie Nested Enterprises [Wielopoziomowych Instytucji]