Cmentarz wojenny w Rozwadowie – założony w 1914, obok cmentarza parafialnego, jako cmentarz wojenny nr 10 okręgu tarnobrzeskiego, cesarskiej i królewskiej Inspekcji Grobów Wojennych w Przemyślu. Był to największy spośród 22 cmentarzy wojennych powstałych w latach 1914–1918 na terenie ówczesnego powiatu tarnobrzeskiego, zarówno pod względem ilości pochowanych, jak i powierzchni. Cmentarz w 1916 zaprojektował Maximilian Fried a wybudowała 16 kompania robocza Oddziału Grobów Wojennych w Przemyślu, przy pomocy jeńców rosyjskich, dowodzona przez por. Leichnera. Cmentarz powstał na planie prostokąta o powierzchni ok. 3800 m². thumb|Cmentarz wojenny w 1916 thumb|Plan cmentarza wojennego Rozwadów. 1918
Historia Początki cmentarza wojennego w Rozwadowie sięgają 17 sierpnia 1914 roku, kiedy dokonano tu pierwszego udokumentowanego pochówku, por. Ludwiga Amona z 3 szwadronu c. i k. 3 Pułku Dragonów. 18 sierpnia 1914 pochowano artylerzystę, kan. Władysława Gębalę, który utonął podczas mycia koni zaprzęgowych w Sanie. Kolejnym znanym poległym, pochowanym 29 sierpnia 1914, był strz. Jan Curzydło, z okolic Wadowic, obaj służyli w c. k.