W tekście tym zamieścił wszystkie znane sobie plotki dotyczące krytyków, nie hamował przy tym i własnej wyobraźni. Stwierdził przy tym, że bardziej od literatów, powinien się bać fanatyków religijnych. Megalomania autora przejawiała się także w zamieszczeniu w tomie własnej fotografii, co było społecznie akceptowalne jedynie w przypadku żyjących klasyków lub druków pośmiertnych. W opowiadaniu Razkolniczij plemianniczek Liwanow zamieścił kupca zmieniając mu jedynie imię odojcowskie, a zostawiając wszystko pozostałe, łącznie z adresem.
Krytycy w przeważającej mierze skupili się na wstępie do drugiego tomu. Recenzent nazwał go niebywałym zdarzeniem w literaturze rosyjskiej, zaś autora porównał do Herostratesa. z kolei przyrównała Liwanowa do Jana Bułharyna. Recenzent Otieczestwiennych zapisek uznał, że nie można pozostawić wyczynu Liwanowa bez kary.